default_mobilelogo

Soms krijg je van die leuke mailtjes in je inbox die het bekijken waard zijn. Zo kreeg ik nu de vraag of ik een wereldkaart op canvas wou testen.
Nu zijn we heel erg druk met verhuizen (deel 1 is inmiddels gelukt en we zitten in ons tijdelijke huis!) en het bouwen van ons nieuwe huis (yeah we hebben een dak!) waardoor het allemaal net wat anders liep dan bedacht. Lezen is dan ook een vak en op de website van wereldkaarten.nl viel mijn oog op een hele gave wereldkaart. Zo 1 als vroeger, met latjes! Gelukkig mocht ik ook een wereldkaart op schoolplaat testen. Deze komt dadelijk in de nieuwe kamer van ons zoontje super tot zijn recht bij het thema trein of vliegtuig! Ook de kleuren passen helemaal bij hoe we zijn kamer in willen richten dus die werd het!

De wereldkaart besteld en binnen twee dagen was hij al netjes verpakt binnen! Super snel en goed verpakt.
Inmiddels hangt hij in de tijdelijke kamer van ons zoontje en mag ik hem niet meer van de muur halen van hem! Hij is dus helemaal goedgekeurd!

Een close up van de kaart laat zien dat de kaart in het Engels is. Voor kleinere kinderen is dit wel wat jammer (die van ons begint net met lezen)

De konijnen willen best samen op reis langs al die mooie landen!

Vanuit zijn bed kan hij nu heerlijk dromen over waar we nog allemaal naar toe kunnen gaan.

Over iets meer dan een half jaartje hoop ik jullie het resultaat van de poster in zijn nieuwe kamer te kunnen showen! Nog 1x verhuizen als het huis klaar is en dan alles heerlijk inrichten zoals we zelf willen. Misschien dat we dan ook nog wel voor een foto op doek voor buiten gaan. Want stiekem heb ik daar ook al even gekeken en heb al hele mooie ideeen opgedaan! Een mooie poster met een doorkijk, laten overgroeien door mooie klimmers met bloemen erin bijvoorbeeld!

Nog even dromen en elke dag even kijken hoe ver de bouw van ons huis is... Nog even geduld ;)

 

 

 

Een heel bijzondere zwangerschap waarbij ik Evelien al een aantal keren heb mogen bekijken voordat ze geboren was.
Een spannende tijd, maar eindelijk is ze er!

Oke eerlijk is eerlijk, al een tijdje want op 16 januari is ze al geboren en inmiddels een hele vrolijke baby van 4 maanden. Eten proeven en de wereld ontdekken horen er nu bij.
Maar toen ze net geboren was is ze ook even bij mij op bezoek geweest. Zelfs twee keer want soms loopt alles net even anders dan gedacht. Met 4 dagen samen met papa maar gestoord door de hielprik en een paar dagen later samen met mama. Zoals te zien op de foto's vond Evelien het veel leuker om de wereld te bekijken dan om te slapen. Ook dan kunnen er mooie foto's gemaakt worden natuurlijk! Maar ze gaf ook duidelijk aan dat de schaal die ik zo mooi voorbereid had toch echt niet ging gebeuren.

Inmiddels zijn alle mooie herinneringsboxen met foto's afgegeven aan de opa's en oma's in een stijl die bij hun past. Nu mogen dan ook de foto's online!

 

 

Save

Zoals te lezen was in mijn blog over de NK Atletiek voor de jeugd in Omnisport Apeldoorn was ik van plan om nog iets spectaculairs neer te zetten. Iets dat samen ging met atletiek, strobisme, acties bevriezen, veel sprongen, opspattend zand en natuurlijk fotografie.

Op uitnodiging ben ik bij een atletiek vereniging op een woensdag avond aan de slag gegaan met 3 jongens en een jongedame. We wilde graag de drie fase van het verspringen in beeld brengen. Maar dan wel op een net iets andere manier dan gewoon een foto maken.
Al een hele lange tijd speel ik met het idee van een sporter, in een liefst beetje spectaculaire sport, te "bevriezen" op de foto. Maar dan zo belicht dat de sporter mooi in beeld is maar de achtergrond zwart. En dat uiteraard het liefst zo veel mogelijk al in de camera geregeld.
Zo zat ik zelf aan vlinderslag of borstcrawl te denken met mooie bevroren waterdruppels en strengen aan de armen van een gespierde sporter. Zie je het beeld al voor je?

Tijdens het NK was het de eerste keer dat ik atletiek live zag, en dus ook meteen de eerste keer dat ik het vast kon leggen. Maar het was me al meteen duidelijk dat het een moeilijke maar zeer mooie tak van sport is om te fotograferen. Zo veel kleine details, zo veel bewegingen, zo veel mimiek op de gezichten. Heerlijk!

Maar zoals gezegd zo gedaan: Op een woensdag avond ben ik tijdens de training aan de slag gegaan met het maken van foto's waarbij de focus steeds op 1 van de drie vluchtelementen lag. Uiteraard is al te lezen dat ik er geen verstand van heb, maar in mijn eigen uitleg kort de drie fases. De eerste fase is een vluchtfase net na de afzet waarbij de armen gespreid zijn. Deze worden in de tweede fase samen met de rest van het lichaam naar voren gebracht om meer afstand te verkrijgen. De mooiste opmerking was "He ik lijk net een bolletje op de foto!" wat aangeeft hoe dubbelgevouwen deze fase is. De derde en laaste fase is de landing. In mijn denkbeeld gaat die altijd gepaard met opspatten van veel zand. Echter niet tijdens een training of misschien ook wel in mindere mate bij de jeugd. Maar toen ik aangaf dat een mooie spectaculaire landing die niet perse een persoonlijk record op zou leveren wel voor juist hele gave foto's zou zorgen gingen de meeste er vol voor dat inderdaad spectaculaire beelden en vermoeide atleten opleverde.

Ik wil de atleten bedanken voor hun geduld en vele sprongen. En uiteraard ook John voor het helpen op de baan en het beschikbaar krijgen van de locatie.